Leniwy spacer po... szkole!
Po dość intensywnym zwiedzaniu stolicy Małopolski pora przenieść się na mazowiecką ziemię. Dziś wszystkich czytelników chciałabym zapoznać z miejscem, które ukształtowało młodego poetę- Władysława Broniewskiego. Postać Władysława Broniewskiego do dziś rodzi wiele kontrowersji- jest odbierany jako wielki poeta, zasłużony żołnierz, z drugiej zaś strony odzywają się głosy krytykujące jego sympatie polityczne oraz stosunki z władzami komunistycznymi. Jednak wszelkie spory odkładamy na bok i wyruszamy do Liceum Ogólnokształcącego w Płocku imienia Władysława Jagiełły, zwanego potocznie Jagiellonką (nie mylić z Biblioteką Jagiellońską).
Jaka jest więc historia tej placówki? Wprawdzie nie może się ona poszczycić pozycją najstarszej szkoły w Płocku, którą zajmuje Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Małachowskiego (istniejące od 1180 roku), ale zajmuje drugie miejsce. W 1905 roku Koło Polskie Macierzy Szkolnej powołuje do życia Polskie Gimnazjum. Warto wspomnieć, że powstanie szkoły było wynikiem ustępstw zaborcy rosyjskiego, który w 1905 roku stanął w obliczu rewolucji, a także strajków szkolnych, które miały miejsce na północnym Mazowszu.
Przez pierwsze lata istnienia Gimnazjum było męskie, zapewniało edukację tylko na poziomie 4 klas, a mieściło się w wynajętej kamienicy na ul. Królewieckiej. Rządy nad nim objął Józef Dionizy Szczepański. Szkoła od momentu założenia mogła pochwalić się naprawdę wysokim poziomem nauczania. W jej programie było 27 przedmiotów- humanistycznych, ścisłych oraz "praktycznych". W 1906 Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego uznał świadectwo tej szkoły za równe z patentem szkół austriackich.
odsłonięty z okazji jej 100-lecia (fot. S. Czachorowski)
W 1912 roku podjęto decyzję o wybudowaniu gmachu szkolnego, bowiem kamienica nie była odpowiednio przystosowana do prowadzenia zajęć. W wyniku hojności płocczan oraz zaangażowania społeczeństwa inauguracja roku szkolnego 1913/1914 odbyła się już w nowym budynku! Nowy gmach, zaprojektowany był przez architektów Czesława Zambrzyckiego i Władysława Czechowskiego. Podczas I wojny światowej szkoła pełniła funkcję szpitala Czerwonego Krzyża, a 10 uczniów Gimnazjum wstępuje do Legionów. Był wśród nich także Władysław Broniewski.
Od 1918 r. szkoła nosi imię króla Władysława Jagiełły. Po drugiej wojnie światowej dawne gimnazjum męskie o profilu humanistycznym zmieniono na koedukacyjne liceum ogólnokształcące, popularnie zwane Jagiellonką. W okresie międzywojennym w szkole rozwijały się koła zainteresowań. Szczególnie na tym polu wyróżniał się klub sportowy Jagiellonka, pełen różnorodnych sekcji.
II wojna światowa przerwała działalność szkoły. Zarówno uczniowie jak i nauczyciele wsławili się działając i walcząc na rzecz ojczyzny. Po wojnie liceum udało się zachować imię swojego patrona, mimo dużych nacisków ze strony kuratorium, postulujące jego zmianę. W powojennej historii szkoły jej największym modernizatorem był dyrektor Jan Przyszlak, który w latach 1956- 1981 rozbudował budynek szkoły. Liceum powiększyło się o aulę, drugą salę gimnastyczną, dodatkowe sale, internat, a także park sportowy i boiska. Kolejna tak duża rozbudowa szkoły miała miejsce w 2009 roku, kiedy otwarto pawilon z nowoczesnymi klasopracowniami.
Jagiellonka przez ponad 100 lat swojego istnienia zasiliła szeregi polskich patriotów, działaczy, naukowców i sportowców. W jej budynku z pewnością poczujemy klimat dawnych lat, szczególnie wchodząc po starych, skrzypiących schodach. Co więcej, zgodnie z planami Urzędu Miasta Płocka do końca 2015 w nieużytkowanych pomieszczeniach szkoły ma powstać muzeum, przedstawiające dzieje szkoły, jak i miasta. Tym goręcej zachęcam do jej odwiedzenia.
Bibliografia:
100 lat Jagiellonki. Z dziejów Polskiej Szkoły Średniej w Płocku 1906-2006., red. A. M. Stogowska, Płock 2006.
R. K. Kuffel, Jagillończyków biografie niepospolite, Płock 2006.
Oficjalna strona szkoły: www.jagiellonka.plock.pl
Anna Dombrowska
